ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, 21 ਅਗਸਤ: ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਸਮਾਗਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀਆਈਪੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਖ਼ੌਫ਼ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹਰੁਖ, ਵਸੀਮ, ਇਰਫਾਨ ਅਤੇ ਅੱਬਾਸ ਵਰਗੇ ਭਰਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਡੰਡੇ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਲੋਕ ਲੰਗੂਰਾਂ ਦੀ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਹੂਬਹੂ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਆਮ ਬਾਂਦਰ ਲੰਗੂਰਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਬੰਗਲਿਆਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਛੱਤਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਐਰੀਨਾ ਵਿਖੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਵਰਲਡ ਬੈਡਮਿੰਟਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੌਰਾਨ ਵੀ ਖੇਡ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਮਸ਼ਹੂਰ ਖਿਡਾਰੀ ਪੀ.ਵੀ. ਸਿੰਧੂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਅਨੋਖੇ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਵਿੰਬਲਡਨ ਵਿੱਚ ਕਬੂਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਬਾਜ਼ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਥਾਨਕ ਚੁਣੌਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਅਨੋਖਾ ਹੁਨਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਚੱਲਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲਗਭਗ 40 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਜ਼ਰ ਅਲੀ ਲਖਨਊ ਤੋਂ ਅਸਲੀ ਲੰਗੂਰ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਲੀ ਆਏ ਸਨ। ਪਰ 2012 ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਲੰਗੂਰ ਰੱਖਣ ‘ਤੇ ਲਗਾਈ ਰੋਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੰਗੂਰਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢ ਕੇ ਬਾਂਦਰ ਭਜਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ ਇਹ ਭਰਾ ਸੰਸਦ ਭਵਨ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੰਤਰਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 700 ਤੋਂ 800 ਰੁਪਏ ਦਿਹਾੜੀ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮਾਹਰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ ਅਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ‘ਤੇ ਜਾਲੀਆਂ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਵੱਢਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਖ਼ਤਰੇ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਚੰਗੀ ਪੜ੍ਹਾਈ-ਲਿਖਾਈ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਨ।
